Brussel staat de laatste tijd bekend als een internationale culturele smeltkroes. Kunstenaars uit heel Europa ( Nederland, Zwitserland, Frankrijk, ...) trekken er naar toe of hebben er hun atelier. Reden voor De Fabriek om een aantal kunstenaar(essen) uit deze plaats te nodigen.

Het werk van Annick Nolle gaat eerder over de manier waarop je naar beelden kijkt dan dat ze op zichzelf staande kunstwerken zijn. Haar presentatie in De Fabriek bestaat onder andere uit een diaprojektie getiteld 'Kunstraub'en een serie tafels met bewijsstukken.

Marion Lachaise zal in De Fabriek een video vertonen. Haar werk draait om fantasme en metamorfose, zoals bijvoorbeeld een video waarin moeder en kind van rol wisselen. Ze stelt de toeschouwer dikwijls eerst gerust, om dat gevoel vervolgens te ontkrachten en de kijker te verontrusten.

Kenmerkend voor Orla Barry is dat haar gefragmenteerde en schijnbaar ongestructureerd werk nauwelijks een echt begin of einde heeft, al doet de vorm soms anders vemoeden. Het doet denken aan een stroom van gebeurtenissen. Het open karakter en de combinatie van foto's, beelden en tekst nodigt de toeschouwer uit om te dagdromen.

Frank Castelijns werkt met dingen die hij op straat vind: papiertjes, stokjes, dozen.... In zijn atelier heeft hij een enorme verzameling van deze dingen, die zich nog steeds uitbreid en waar hij steeds nieuwe tentoonstellingen mee maakt. Het gaat hem noch om de (voormalige) gebruikswaarde noch om de cultureel-economische waarde, maar om de waarde die een individu buiten deze systemen aan een objekt hecht. De ene keer maakt hij opeenstapelingen van deze objekten, de andere keer krijgt elk ding een nieuwe en eigen betekenis, bijvoorbeeld doordat Castelijns ze isoleert in een doos.